Płodność w leczeniu glejaka.



Hej! Dziś ważny i drażliwy temat. Dzieci i płodność, coś co mimo szczerych chęci dane to Nam nie było. Bo lekarze i szpitale, zamiast powiedzieć pacjentowi, aby zabezpieczył się wcześniej, wolą przemilczeć. Albo powiedzieć, jak Nam pewien ordynator na onkologii, 6mies- do roku od zakończenia chemii i można się starać. Szkoda, że nie dodał jeszcze, że chory sam przed sobą wstydzi się nowego image; nogi i ręce cieniutkie, podwójny/potrójny podbródek i brzuch wielki. Do tego glos; jego barwa skacze jak podczas dojrzewania u nastolatka. Do tego wredność; od sterydów, leków, i myślenia napchanego statystykami.  

I teraz napisze Wam coś co przegadałam z kilkoma glejakowvmi partnerkami; od czasu leczenia; depakine- gdy łysieją i się trzęsą, sterydy- gdy woda zatrzymuje się w organiźmie i nie ma potencji, a w zamian za to bóle kostnostawowe, I chemia- gdy plemniki są zabijane i uszkadzane, a pacjent słaby. Nie mówiąc już, że na początku onkoleczenia zdarza się coś takiego, jak zatwardzenie.; nie ma wówczas zainteresowania damskimi piersiami, seksem, facet/ partner nie dostrzega jak to jest interesować się kobietą pod względem erotycznym, bo na to najczęściej nie ma miejsca w chorobie nowotworowej. A jak jest u kobiet? Spróbuję napisać Wam post, po zebraniu ochotniczek do rozmowy. 

To co chciałabym Wam napisać to, to że te 2,3 substancje w połączeniu z innymi lekami, a już w większości z sobą potrafią naprawdę zmienić partnera o 180*. W przypadku sterydów; często zejście z nich nie jest takie proste, często gwałtowne kończy się błyskawicznym powrotem na nie , ale i też  atakiem padaczki i zawrotami. Ze sterydów schodzi się po 0.25. I nie od razu. W każdym razie po combo typu; sterydy+chemia; większość panów jest bezpłodna do końca. Rozmawiałam z parami, co tak właśnie się stało. Dlatego też piszę o tym, bo może komuś uratuje płodność za wczasu. 😀 W tym całym ferworze walki i trudności. Wiem, że pisząc na ten temat na grupach etc, często wyzwala  się ogrom hate, bo ,,jakim trzeba być egoistą, aby w takiej chorobie sprowadzać nowe życie na świat”; takim że każdy ma prawo żyć po swojemu, i ma prawo mieć motywacje i radość z bycia rodzicem. Wiem, że hate wyleje się na mnie za to, ale WOLNA WOLA TO PODSTAWA, TY ŻYJ PO SWOJEMU! 

#płodnośćwglejaku#glejakowapłodność

Foto z archiwum prywatnego; obraz autorstwa 







A Wy jaki macie stosunek do poczęcia dziecka w chorobie? A może Wam się udało? Czy informował Was lekarz o zabezpieczaniu płodności? Z.

https://buycoffee.to/glejaktonietak

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Tzn. Wdowizm

Obraz
 (Foto własne z galerii) Hej! Dziś temat o byciu wdową- młodą, ja zostałam wdową mając 23 lata. Żoną zostałam 3.5mies wcześniej, mając 22 lata, i marząc od zawsze o tej roli, tzn. Żony. Zawsze chciałam mieć własną rodzinę, być idealną żoną, mamą. Nigdy nie chciałam późno.                       Geriatria? Przerażała mnie.                                             Do dziś pracuję z tym lękiem, tak jak wcześniej z nakładzionym do głowy, za dzieciaka lękiem przed samotnością, byciem niekochaną. To był mój paraliżujący lęk. Lata temu na samą myśl o tym wpadałam w histerię i nie mogłam złapać powietrza. Dziś uważam, że jest dużo, dużo lepiej. Temu też walczę o siebie. Bo MUSI być lepiej, a ja jestem zdania że jak coś wcześniej przepracuje człowiek, to potem dużo łagodniejsze ma życie i świadome. Zacznijmy od tego, że ja w c...
Czytaj więcej

Tak niszczy glejak…

Obraz
(Foto własne)  Tak na zdjęciu po obu stronach, to jedna osoba, Marcin- mój ukochany mąż. Ta choroba to straszne chujostwo. Zabiera, niszczy, i odbiera godność, wygląd, życie i pieniądze. Ta pojebana choroba z człowieka co robił 4 rzeczy na raz, i miał myślenie analityczne, zrobiła dorosłego we mgle, co nie umiał nic, nawet w pewnym momencie myśleć. Ta choroba odebrała mu hobby, możliwość czytania, a także jazdę autem. Ta choroba pozbawiła go możliwości chodzenia na długie spacery i brania udziału w wieku aktywnościach, na wspólnych wyjazdach. Ten człowiek tak bardzo kochał życie, ale cały czas żył w cieniu swoich traum i bólu, przeszłości, a gdy pojawiłam się ja w Jego życiu, kobieta co podzielała Jego plany i marzenia, to pojawiło się tornado w głowie, które zniszczyło wszystko. To tornado, odebrało mu prawdę i możliwość bycia sobą, choć nie do końca: bo Marcin był bardzo troskliwą i kochaną osobą, do póki  tylko mógł i był w stanie gotował ze mną obiad i robił mi kawę do łóż...
Czytaj więcej

20 mies z glejakiem, 20 w żałobie

Obraz
 Hej! Wczoraj minęło 20 mies jak Go nie ma. I wcale nie boli mniej. Boli tak samo. Normalnie sobie radzę, ale 18 dzień miesiąca to największa porażka. Nienawidzę. Mam nadzieje, nic w życiu 18 dnia miesiąca ważnego nie mieć. Bo się wykończę. Boli bardzo. A jeszcze jak w aucie leci Jego playlista? Dramat. Ja chce iść dalej, i co myślę że jestem gotowa, to ch*ja nie jestem. Znaczy chce i myślę, że jestem, ale jak tęsknota wraca to jest mega ciężko. Często myśle jakby życie wyglądało bez choroby, myślę czy mielibyśmy dzieci. Myślę, o tym jakby to wszystko wyglądało. Myślę kto będzie na tym miejscu, bo On by chciał. Ja bym chciała, z perspektywy czasu. Mam ochotę nakopać mu do dupy, że go nie ma. Bo ja próbuje iść do przodu, ale nie raz jest tak ciężko. I myślę, że najbardziej boli ten strach przed tym nieznanym i brakiem szczęścia, na moich warunkach i mojego chciejstwa. Mam ochotę nakrzyczeć, że tak bardzo chciał Nas, a nie był w stanie zostać. Mam pretensje do siebie, że go wybrałam,...
Czytaj więcej